Uninhabited

/ˌʌnɪnˈhæbətɪd/

adjective

intermediate

TOEFL

বাংলা অর্থ

জনমানবহীন; বসতিহীন

English Meaning

Without inhabitants; not lived in.

Synonyms

deserted, desolate, vacant

Antonyms

inhabited, populated

উদাহরণ বাক্য

সব শব্দ দেখুন