Mischief

/ˈmɪstʃəf/

noun

advanced

GRE

বাংলা অর্থ

দুষ্টুমি, শরারত

English Meaning

Playful misbehavior, especially of children; trouble caused deliberately.

Synonyms

prank, trouble, naughtiness

Antonyms

obedience

উদাহরণ বাক্য

সব শব্দ দেখুন