Descendant
/dɪˈsɛndənt/
noun
intermediate
বাংলা অর্থ
বংশধর, উত্তরপুরুষ
English Meaning
A person or thing that comes from an earlier ancestor or source.
Synonyms
Antonyms
ancestor, progenitor, forebear
উদাহরণ বাক্য
She is a direct descendant of a famous king.
তিনি একজন বিখ্যাত রাজার সরাসরি বংশধর।